وسواس

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

 

 

 

 

وسواس

دريافت فايل
 تعريف اختلال شخصيت وسواس :‌
 عبارتست از نوعي اختلال شخصيت كه در آن كمال طلبي و انعطاف ناپذيري تسلط دارد.
اين اختلال با وجود نظم، پشتكار، لجاجت و خونسردي و دودلي مشخص مي‏شود. خصوصيت اصلي اين اختلال ميل به كمال و عدم وجود انعطاف‏پذيري است.
خصوصيات باليني : مسايلي مانند مقررات، آداب و قواعد، نظافت، جزئيات امور و كمال‏طلبي ذهن آنها را مشغول مي‏كند.
معيارهاي تشخيصي DSMIV:
1) اشتغال ذهني با جزئيات، اصول، فهرست‏ها، ترتيب، سازمان يا برنامه‏ها به گونه‏اي كه هدف اصلي فعاليت گم شود.
2)كمال طلبي، به حدي كه در تكميل كردن امور تداخل كند.
3)علاقمندي مفرط به كار و كارآيي به بهاي كنارگذاشتن، فعاليت هاي تفريحي و ارتباط با دوستان
4)در امور اخلاقي و رعايت ارزش ها بيش از حد 
جدي و وظيفه‏شناس، دقيق و انعطاف‏ناپذير است.
5) از به دورانداختن اشياء فرسوده و فاقد ارزش ناتوان است.
6) در تفويض امور و يا همكاري با ديگران مردد است.
7) خست در خرج كردن پول براي خود و ديگران و از نظر او پول چيزي است كه براي حوادث ناگوار آينده بايد پس‏انداز شود.
8) ابراز سرسختي و انعطاف ناپذيري
درمان
درمان اصلي بيماري روان درماني است و گاه دارودرماني با داروهاي ضداضطراب و
 ضد افسردگي در دفع علائم مفيد واقع مي‏شوند.
مراقبتهاي پرستاري :
1) در زمان اضطراب در كنار بيمار بمانيد و او را نسبت به سلامت و امنيت خود آگاه سازيد.
2) بيمار را تشويق كنيد تا درباره احساسات واقعي خود صحبت كند و بجاي نسبت دادن احساسات خود به ديگران، آنها را متعلق به خود بداند.
3) صادق و پاي بند به قول و قرارهاي خود باشيد . برخوردي پذيرفتني با بيمار نشان مي‏دهد
كه شما معتقديد، او فردي ارزشمند است و بدين
صورت اعتماد توسعه مي‏يابد.
4) در انواعي از اختلالات شخصيت مانند فردي و اجتماعي كه ممكنست خشمگين شده و به خود يا ديگران آسيب برسانند: 
الف) ميزان تحريكات محيط را به حداقل برسانيد.
ب ) رفتار بيمار را به طور مستمر مشاهده كنيد.
ج ) كليه اشياء خطرناك را از محيط خارج كنيد.
د) به بيمار كمك كنيد تا عامل اصلي خصومت يا منبع اصلي خشم خود را پيدا كند و او را در انتخاب و كاربرد شيوه مناسب ابراز خشم ياري كنيد. رفتار بيمار را مبني بر ابراز مناسب خشم تقويت مثبت كنيد.
و) از ابتدا براي بيمار مشخص كنيد كه چه رفتاري مورد قبول نمي‏باشد و نتايج تخلف و سرپيچي از محدوديت هاي بخش را براي بيمار روشن كنيد . كليه كاركنان بخش در اجراي محدوديت ها بايد ثابت قدم باشند، چون بيمار نمي‏تواند (يا نمي‏خواهد) براي رفتار غيرانطباقي خود محدوديت قائل شود. اين رفتارها بايد توسط كاركنان بخش محدود شوند.
5) به بيمار كمك كنيد تا نسبت به رفتار خود بصيرت و بينش پيدا كند.
6) در ارتباط با رفتار گذشته بيمار با او صحبت كنيد. رفتاري كه براي جامعه مورد قبول نيست مورد بحث قرار دهيد.
7) در طول رابطه با بيمار، برخوردي داشته باشيد كه به بيمار اين مطلب را منعكس كنيد، رفتار شما است كه مورد پذيرش نيست و نه خود شما. نگرش حاكي از قبول بيمار احساس شأن و مقام و ارزشمند بودن را توسعه مي‏بخشد.
 
تهيه و تنظيم :
مريم رضايي فرد
 

 </>